بچه آزاری در کدام خانواده ها بیشتر است؟

 ایسنا نوشت: درون پژوهشی که داخل خصوص «واکنش سرمایه های اجتماعی و فرهنگی کنار آگاهی و عملکرد والدین نسبت به مساله کودک آزاری» توسط تیم پژوهشگران با جامعه آماری ۳۰۱ نفر از والدین دارای فرزند صفر تا ۱۸ ساله داخل قصبه رشت بوسیله اسلوب میدانی انجام و درون شماره ۱۲ مجله «جامعه شناسی نهادهای مدنی» منتشر شده، آمده است: «کودک آزاری از جرائم اشتراکی است و بوسیله شکایت شاکی خصوصی احتیاج ندارد و شاید این مهم ترین حصه از قوانین امان از کودکان باشد. اما جزا هایی که بخاطر کودک آزاری در روال پیش دماغ شده است، به شدت پایین هستند و به نظر نمی رسد غلبه بازگردانی داشته باشند. آزار کودکان عزب به برخی مناطق اختصاص ندارد، بلکه پدیده ای است که داخل کلیه مناطق و با هر شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی امکان بروز دارد و از شیوع فوقانی نیز برخوردار است». گوناگون طفل آزاری

درون این بررسی درباره پیامدهای صغیر آزاری می خوانیم: «خردسال آزاری انواع مختلفی دارد: نوزاد آزاری جسمی صورت آشکار بدرفتاری با کودک است و عمدتا به جراحات و صدمات برازنده مشاهده منجر می شود. در مقابل، آزار جنسی امری پنهانی و غیرقابل قشری است و عموما با چشم غیرمصلح قابل مشاهده نیست. طفل آزاری عاطفی به هرگونه رفتار نامناسبی که بر عملکرد رفتاری، شناختی، عاطفی و جسمی کودک نفوذ کردن سلبی داشته باشد، تعبیر می شود و آزارهای کلامی و غیرکلامی، قدح خواه تحقیر، ناسزا گزارش دادن و مسخره کردن را دربرگیرنده می شود. همچنین کودک آزاری ناشی از جهالت عبارت است از: عدم حراست و تعلق مندی به صغیر محتوی محرومیت از نیازهای اساسی مانند خوردنی و پوشاک و بینوایی از اقداماتی که بخاطر نمو طبیعی و نمو کودک نیاز است».  آثار بچه آزاری بر بی مانند و جامعه؟

 پیاده شدن اساس پژوهش مذکور، «کودکانی که با تندی مواجه می شوند، در معرض خطرهای غیرانطباقی هیجانی، اجتماعی، شناختی و جسمانی راحتی می گیرند. رفتارهای ضداجتماعی و پرخاشگری های جسمی به همراه اضطراب و خشم از آثار دائمی کودک آزاری است. از رفتارهای خودتخریبی و بزهکاری همچنین در بسیاری از تحقیقات به نشانی پیامدهای آزار خواه غفلت از کودکان یاد شده است». 

در این پژوهش همچنین آمده است: «غفلت و بی توجهی والدین سبب بروز آسیب های تکرار ناپذیری پیاده شدن زندگی آینده کودکان می شود. بیشترین سرگذشت کودک آزاری از طرف افراد بزرگسال تو شبکه خویشاوندی و یا همسایه ها عارض داده است و بوسیله طور معمول، در خانواده هایی که از انسجام لازم برخوردار نبوده و بازرسی لازم را بر کودکان خود نداشته اند و یا در خانواده هایی که از روابط باز و عاری بازرسی برخوردار هستند و یا اعتماد بسیار از پیمانه نسبت به کودکان و یا خویشاوندان خود داشته اند بیشتر اتفاق می افتد». آمار چه می گویند؟

محققان درون استیناف حاضر سعی کرده اند بوسیله این پرسش پاسخ دهند که آیا وابستگی ای بین انواع مختلف سرمایه در وارستگی والدین (فرهنگی، اقتصادی و مدنی) و میزان آگاهی و نحوه عملکرد آنها در خصوص مصادیق خردسال آزاری حیات دارد خواه خیر.

این محققان می گویند: «۵/۴ درصد کودکان همیشه تحت آزار جسمی و بیشترین آثار جسمانی همچنین سیلی اسقاء کردن بود. ۷/۳ درصد تحت آزار عاطفی بوسیله طور همیشگی بودند. ۵/۵ درصد بی توجهی را بوسیله رخساره همیشگی تجربه کرده بودند. بین کودک آزاری و تنش والدین مناسبت حیات دارد و هماهنگ با بالا رفتن تنش، کودک آزاری نیز افزایش می یابد. همچنین، بین همدلی در خانواده و کودک آزاری نیز رابطه برعکس وجود دارد. بستگی کودک آزاری با فرهنگ، اقتصاد و جنسیت؟

بین نوزاد آزاری با سطح سواد، وضعیت فرهنگی، وضعیت اقتصادی و جنسیت بستگی معاشرت وجود دارد و والدینی که از تحصیلات پایینی برخوردار هستند و مشکلات اقتصادی فراوان دارند، معمولا در تربیت کودکان دچار دشوار می شوند. بنابراین بین خانواده هایی که از نظر اقتصادی، فرهنگی و تحصیلات والدین داخل سطح پایین تازگی قرار دارند، طفل آزاری شیوع بیشتری دارد».

تو نتایج این پژوهش آمده است: «سرمایه فرهنگی عاملی تاثیرگذار و یکی از اساسی ترین عوامل پیش بین به خشکی امدن آگاهی و عملکرد والدین نسبت به مساله کودک آزاری است. یکی از ابعاد بنیانی تمایزات اجتماعی، سرمایه فرهنگی اشخاص است. سرمایه فرهنگی به ۳ لباس سرمایه عینی، تنخواه نهادینه شده و تنخواه تجسم یافته تقسیم شده که در بستر بازار نمود فاحش می کند و نوعا به دستگاه صلاحیت های اجتماعی رک می شود.

سرمایه فرهنگی دربردارنده نشانه های فرهنگی نهادینه شده از قبیل نگرش ها، ترجیحات، خرد رسمی، رفتارها، اهداف و اعتبارات ارزشمند برای ابداع انحصار مدنی و فرهنگی است. کودک آزاری و متعاقب آن آگاهی از مصادیق کودک آزاری یکی از پدیده هایی است که می قابلیت آن را با معیار داخل اختیار داشتن سرمایه های فرهنگی تبیین کرد. با افزایش سرمایه اجتماعی، استاندارد آگاهی از مصادیق کودک آزاری نیز بالا می رود و والدین عملکرد مناسبی از خویشتن ابراز می دهند».